Həmişə xatırlanan insan Aydın Əliquluyev – 80 

Mahmudavar məzarlıgında rayon ictimaiyyətinin qəlbində gözəl insan, tanınmış ziyalı, istedadlı yazar, pedaqoji sahədə sözünü deyən bir insan uyuyur. Sümbül bığlı, gülər üzlü, uca boylu, asta yerişli Aydın müəllim bu gün də insanların qəlbində o boyda, o buxunda, o yerişdə xatırlanır. Həmişə məzarlığa gələndə o nurlu insanın qara mərmərdəki əksinə baxıb köks ötürürəm. Ruhun şad olsun, Aydın müəllim! Allah sənə rəhmət eləsin! Sonra 2008-ci il 19 noyabr tarixli “Yeni həyat” qəzetində dərc etdiyin özünlə müsahibəni xatırlayıram. Ömür yolun barədə, həyat etirafların, dostların haqqında maraqlı fikirlərin oxucuya insanlıq dərsləri aşılayır. İstər-istəməz pıçıldayırsan: Heyif səndən, Aydın müəllim, həyatdan tez köçdün. Bilmirəm, dünyadan küsdün, dostlardan incidin deyəsən. 67 il yaşadın. “İkinci görüş” kitabın yenicə çapdan çıxmışdı. Mənə dönə-dönə tapşırdın ki,  kitabı dostlara, sənə hörmət bəsləyənlərə paylayım. Çox mətləblərə aydınlıq gətirmişdin bu kitabdada. 

Baban molla Məmmədəlinin Biləsuvardan Astaraya qədər ərazinin qazisi olması nəsil şəcərənizin qədim və tanınmışlığından xəbər verir. Atan Rəzzaq da uzun illər kənd sovetində katib işləyib. Özün Mahmudavar kənd tam orta məktəbində, Lənkəran Pedaqoji Texnikumunda, Pedaqoji Universitetdə, Bakı Ali Partiya Məktəbində 19 il təhsil almısan. Mən də bir neçə il şagird kimi qarşında oturmuşam. Ancaq həmin illərdə dövri mətbuatda imzalarına rast gələndə yəqin etmişdim ki, gec-tez ixtisasını dəyişəcəksən. Elə də oldu. Tezliklə rayon və ölkə mətbuatında istedadlı jurnalist kimi ad qazandın. SSRİ jurnalistlər ittifaqının üzvü seçildin.

Özünlə müsahibədən:

-Necə oldu pedaqoji işdən qəzetə keçdiniz?

-Doğulduğum Mahmudavarda ziyalılar barmaqla sayılacaq qədər idi. Xalam oğlu İmran Əbilov nazir müavini idi. Şirvan Əbilov isə “Kommunist” qəzetində oçerk və zarisovkaları ilə oxucuların qəlbinə yol tapmışdı. 1965-ci ildə “Yeni həyat” qəzetinin davamçısı olan “Çağırış” qəzetində istedadlı yazarlar axtarırdılar. Mənim də ölkə mətbuatında xeyli yazım dərc olunmuşdu. Odur ki, 23 yaşımda məni Masallı rayon Partiya Komitəsinin orqanı olan “Çağırış”a dəvət etdilər. Burada ədəbi işçi, baş ədəbi işçi, şöbə müdiri, məsul katib, redaktor müavini vəzifələrində çalışdım. O vaxtlar partiya mətbuatında çalışmaq məharət, məsuliyyət tələb edirdi. Hər nöqtəsi, vergülü, materialların səviyyəsi, operativliyi yerində olmalı idi. Xırda siyasi bir səhv sənin işdən kənarlaşdırılmağınla bitirdi... 

Jurnalistlərdən Nemət Nemətovu, Vaqif Hüseynovu, İbrahim İbrahimovu özünüzə ustad sayırdınız. Rayonda həmkarlar təşkilatının sədri olanda da ən çox sevdiyin yer “Yeni həyat” qəzetinin redaksiyası olardı. Əliboş gəlməzdin. Həmişə  maraqlı yazılarla gələrdin. Həmsöhbətlərin qəzetin əməkdaşları Əyyub Mehdiyev, Rəsul Rzayev, Həsənağa Əliyev olardı. Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızıl qələm” media mükafatçısı idin. Deyirdin ki, qəzetdə işlədiyin vaxtlarda bir çox yazarı bura cəlb edə bilmişdin. İmzaları b u gün də oxucuların yaddaşında olan Əhməd Səmədov, Zakir Abuşov, Həsən Əhədov, Ağabala Əliyev, Qiymət Bədəlova, Heybət Əhədov,  Şəmsəddin Əmiraslanov, Xanağa Əliyev... sənin köməyinlə qəzetin əsas yazarlarına çevrilmişdilər. 

Sonda ailən barədə məlumatımız: Həyat yoldaşın tanınmış ziyalı, boradigahlı Cəbrayıl Məmmədovun qızı Adilə xanımla 4 övlad boya-başa çatdırmışsınız. Hamısı da ali təhsil alıb. Elmar və Ceyhun həkim, İradə rus dili, Yeganə isə ingilis dili müəllimidir. Hər biri ailəsi ilə xoşbəxtdir. Yəqin ruhuna əyandır ki, böyük oğlun Elmar da səninlə haqq dünyasındadır.

Aydın müəllim, yazdıqlarım sənin qeydlərindir. Haqqında nə yazacağımı fikrimdə çox dolandırıram. Hansını yazım bilmirəm.

Mənim fikrimcə Masallı jurnalist məktəbinin yaradıcılarından idin. Ömrünün sonuna kimi ölkənin mətbu orqanları, xüsusilə “Yeni həyat”  sizin üçün əziz və doğma oldu. Qəzetdəki mənsur şeirlərin oxucuları düşündürürdü. Hər bir yazında obyektiv fikirlərin, sadəlik, axıcılıq, dilin şirinliyi sizin əsl jurnalist olduğunuzu göstərirdi.

Aydın müəllim dostcanlı, qohumcanlı idi. Bacısı oğlanları Xanağa və Nazim Əliyevlər, Sultanağa Səfərov deyirlər ki, həmişə bizi axtarar, qayğı göstərirdi. Problemlərimizlə maraqlanardı. 

Xanağa müəllim bu gün də deyir ki, rayonda əsl təbliğatçı kimi tanınmağımda dayımın böyük əməyi var. O, bacılarını sonsuz məhəbbətlə sevirdi. 

Həyat öz axarı ilə gedir. Bir yandan boşalan, bir yandan dolan dünyaya kino lenti kimi baxırıq. Gedənləri xatırlayanda görürük ki, hər biri bir biçimdə, bir xarakterdədir. Aydın müəllim dostlarla bir yerdə olmağı çox sevirdi. Hüseynbala Əhədov, Aydın Babayev, Əsədulla Kazımov, Ələşrəf Niftiyev, Şulduz ....., Əyyub Mehdiyevlə birlikdə olardı. Dünyasını dəyişənlər də var, onu xoş xatirələrlə ananlar da. Hər birinin dilində bu sözlər gəzir:

-Aydın müəllim yaxşı pedaqoq, istedadlı yazar, sədaqətli və etibarlı dost, Vətənini sevən, tay-tuşluğa qiymət qoyan, həyatda izi qalan insan idi.

Ömrünun son illərində onunla ən çox həmsöhbət olanlardan idim. Bir dəfə keçmişə qayıdıb mənim redaksiyada ilk partiya təşkilatı katibi olduğum illərdən  bir olay dedi:

-Həsənağa, yadındadır partiya təşkilatı kimi redaksiyada məndən başqa bütün kommunistlərin hesabatını dinləyirdin. Bir dəfə redaktor İbrahim İbrahimov  bunu sənin nəzərinə çatdırdı. Dedin ki, Aydın Əliquliyev müəllimim olub. Şagird heç vaxt müəllimindən hesabat dinləyə bilməz. Bax, bunu həmişə xatırlayıram. 

Sizə 80 yaşlı bir ziyalıdan söhbət açdım. Bilmirəm Aydın müəllimin 67 illik ömür yolundan sizə nələri çatdıra bildim. Onu bilirəm ki, əbədiyyətə qovuşduğu 13 ildə Aydın müəllim hamının qəlbində yaşayan insan, istedadlı jurnalistdir.

    

 HƏSƏNAĞA ƏLİYEV