Sahil - Bir atanın qüruru, Vətənin qəhrəmanı

Bəzən insanın qarşısına elə bir həyat hekayəsi çıxır ki, onu yazmaq üçün qələm götürmək belə ağır olur. Çünki yazacağın hər sözün arxasında bir insan ömrü, bir ailənin taleyi, bir atanın ürək ağrısı, üç övladın həsrəti dayanır və belə bir hekayəni danışarkən insan düşünür ki, görəsən, sözlər ürəyin ağrısını ifadə etməyə yetərmi? Yəqin ki, yox... Çünki bəzi dərdlər sözə sığmır, bəzi adlar isə sadəcə ad olaraq qalmır, bir ömrün, bir ailənin, bir dostluğun və bütöv bir Vətənin yaddaşına çevrilir.

Sahil Sarıbala oğlu Babayev mənim üçün də belə adlardan biridir. Sahilin atası Sarıbala müəllim mənim yaxın dostumdur. İllərin dostluğu, bölüşdüyümüz söhbətlər, bir-birimizin sevincinə və kədərinə şərik olduğumuz günlər bu münasibəti mənim üçün xüsusi edib. Buna görə Sahilin adı çəkiləndə onu yalnız haqqında yazı yazılan bir şəhid kimi düşünə bilmirəm; mən onu dostumun oğlu, bir vaxtlar atasının gələcəyinə ümidlə baxdığı, ömrünün ən böyük sevinclərindən biri saydığı övladı kimi düşünürəm. Bu gün isə həmin oğul Vətənin qəhrəmanıdır.

Sahil Masallı rayonunun Ərəb kəndində dünyaya göz açmış, bu torpağın havasını udaraq böyümüş, ailəsinin sevgisi və atasının verdiyi tərbiyə ilə həyata qədəm qoymuşdu. Hər bir ata kimi Sarıbala müəllimin də oğluna dair arzuları vardı: onun gələcəyini görmək, sevincinə sevinmək, çətin günündə yanında olmaq, övladlarının böyüməsinə şahidlik etmək... Amma həyat bəzən insanın qurduğu planları öz yazdığı taleyin qarşısında yarımçıq qoyur.
2023-cü ilin sentyabrında Vətən öz oğullarını çağırdı. Azərbaycan Ordusunun keçirdiyi antiterror əməliyyatı zamanı Sahil də əsgəri borcunu yerinə yetirirdi.

 Sentyabrın 20-də Kəlbəcər istiqamətində gedən döyüşlərdə Vətən uğrunda şəhid oldu. Həmin gün bir oğul ata evinə qayıtmadı, bir ailənin qapısından ağır xəbər daxil oldu, bir ata həyatının ən böyük sınağı ilə üz-üzə qaldı. Ancaq həmin xəbərlə yanaşı başqa bir həqiqət də əbədiləşdi: Sahil Vətən üçün canını vermişdi.

İndi Sarıbala müəllimin ürəyində iki duyğu yanaşı yaşayır: oğul həsrəti və oğul qüruru. Bu iki hissin arasında yaşamağın necə ağır olduğunu yalnız övladını itirmiş ata bilər. Sahilin adı çəkiləndə onun uşaqlığı, məktəb illəri, evdən çıxıb qayıtdığı günlər, səsi, gülüşü, danışığı, ata ilə oğul arasında keçən saysız-hesabsız xırda söhbətlər yəqin ki, bir-bir göz önünə gəlir. İnsan oğlunu itirəndə yalnız onun son gününü xatırlamır, bütün ömrünü yenidən yaşayır; bir şəkil, bir əşya, bir söz insanı illərin o tayına aparır. Lakin indi Sarıbala müəllimin oğluna baxmaq üçün qarşısında yalnız bir fotoşəkil var. Sahil isə özü yoxdur və bu, ata üçün dünyanın ən ağır həqiqətlərindən biridir.
Sahilin yoxluğunu daha da ağırlaşdıran isə onun arxasında üç övladının - iki oğlunun və bir qızının qalmasıdır. Üç balaca ürəkdə böyük bir boşluq yarandı - ata boşluğu. Oğlanları böyüyəcək, həyatın çətin yollarından keçəcək, bir gün özləri ata olacaqlar və o zaman atalarının onlar üçün nə qədər böyük olduğunu daha dərindən anlayacaqlar. Bəlkə hansısa çətin gündə ata məsləhətinə ehtiyac duyub bir anlıq “Kaş atam yanımda olaydı...” deyə düşünəcəklər. Bu “kaş”ın isə cavabı olmayacaq. Çünki Sahil artıq onların yanında başqa cür yaşayacaq: xatirələrində, qanlarında, adlarında və başlarını uca saxlayan şəhid atasının şərəfində.

Bir də Sahilin qızı var. Qız uşağı üçün ata tamam başqa bir dünyadır. O da böyüyəcək, həyatının ən mühüm günlərindən birində, bəlkə də gəlinlik geyinərkən ətrafında sevdiyi insanlar olacaq, amma ürəyinin ən dərin yerində bir arzu yaşayacaq: “Kaş atam da burada olaydı...” O gün Sahilin yoxluğu bir daha hiss olunacaq. Amma həmin göz yaşlarının içində böyük bir qürur da olacaq. Çünki qızı bir gün özündən soruşacaq: “Mənim atam kim idi?” və cavabı qürurla verəcək: “Mənim atam Vətən uğrunda şəhid olmuş Sahil Babayev idi.”

Bundan böyük ata mirası varmı? Sahil üç övladına mal-mülk, sərvət, dünya neməti qoymadı. O, onlara daha böyük bir miras qoydu - şərəfli ata adı. Bu ad onların ömrü boyu yol yoldaşı olacaq.
Ərəb kəndinin yollarında Sahilin ayaq izləri zaman keçdikcə görünməyə bilər, amma onun adı bu kəndin yaddaşından silinməyəcək. Çünki bəzi insanlar torpağın üstündə deyil, insanların qəlbində iz qoyurlar. Sahilin taleyi də həmin müqəddəs yaddaşa çevrildi: o, Vətənin keşiyinə getdi və geri qayıtmasa da, adı Azərbaycan tarixində əbədi qaldı.
Sarıbala müəllim üçün Sahil həmişə oğlu olaraq qalacaq, Azərbaycan üçün isə Vətən uğrunda canından keçən qəhrəman kimi yaşayacaq. Bəlkə də ən ağır təsəlli budur: ata oğlunu torpağa verdi, amma oğlunun adı torpaqda qalmadı. O ad Kəlbəcərin dağlarından keçib Azərbaycanın yaddaşına yazıldı.
İllər keçəcək, Sahilin iki oğlu və qızı böyüyəcək. Bir gün atalarının məzarı qarşısında dayanıb bəlkə də göz yaşlarını saxlaya bilməyəcəklər. Amma başlarını aşağı salmasınlar. Çünki onların atası Vətən üçün canından keçib. Onlar hər zaman fəxrlə desinlər: “Biz şəhid Sahil Babayevin övladlarıyıq.”
Dostum Sarıbala müəllim, sən oğlunu itirdin. Bu dərdin qarşısında heç bir söz kifayət deyil. Amma sənin oğlun Sahil Azərbaycan xalqının yaddaşında yaşayacaq. Sənin evində onun yoxluğu olacaq, Vətənin tarixində isə onun adı. Ürəyin hər dəfə onun üçün sızlayacaq, amma həmin sızı ilə yanaşı bir qürur da yaşayacaq. Çünki sən bir şəhid atasısan və sənin oğlun Vətən uğrunda canını verən qəhrəmandır.
Allah Sahil Sarıbala oğlu Babayevə rəhmət eləsin, üç övladına uzun, sağlam və işıqlı ömür, Sarıbala müəllimə, ailəsinə və bütün doğmalarına səbir versin.
Qoy Sahilin iki oğlu və qızı böyüyəndə həmişə başlarını dik tutsunlar. Çünki onların atası bu dünyadan əliboş getmədi; o, Vətənə canını verdi, əvəzində isə özündən sonra əbədi bir ad qoydu.
Sahil Sarıbala oğlu Babayev  - bir atanın qüruru, üç balanın əbədi həsrəti, Ərəb kəndinin qəhrəman oğlu və Azərbaycanın Vətən uğrunda canından keçən qəhrəmanı.

Ruhun şad olsun, Sahil. Sənin ömrün qısa oldu, amma adın uzun bir ömrə çevrildi.                        




Namik AĞAYEV,
ştatdankənar müxbirimiz.  
 Veteran müəllim.шаблоны для dle 11.2